Jan 12, 2012

உண்மை ஒன்றே பேசும்

திரைப்படம் : புது வாழ்வு
பாடியவர் : எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர்
இயற்றியவர் : பாபநாசம் சிவன்
இசை :  ஜி. ராமநாதன்
ஆண்டு : 1957

உண்மை ஒன்றே பேசும் நல்ல உயர் குணம் வேண்டும்
நன்மை தீமை எது வந்தாலும் நடுநிலையில் மாறிடாது

பொன்னில் போக பாக்யம் தன்னில் புரள நேர்ந்தாலும்
மன்னன் அருகில் என்றெல்லோரும் மதிக்க வாழ்ந்தாலும்
இன்னல் வரவும் ஜீவன் தன்னை இழக்க நேர்ந்தாலும்
அண்ணல் காந்தி ஆத்ம ஞானி சொன்ன சொல்லை மறந்திடாது

அன்னை தந்தை தனைமறவா அருங்குணம் வேண்டும்
பின்னர் அவர்க்கு சேவை செய்ய பெரும்பயன் வேண்டும்
இன்னபயம் தனைமறவா இயல்பதும் வேண்டும்
கண்ணிரண்டும் குருடராகி கடமை மறந்து உழன்றிடாமல்

சிவபெருமான் கிருபை வேண்டும்

திரைப்படம் :  நவீன சாரங்கதாரா
இயற்றியவர் :  பாபநாசம் சிவன்
இசை :  ஜி. ராமநாதன்
பாடியவர் : எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர்
ஆண்டு : 1936

சிவபெருமான் கிருபை வேண்டும் - அவன்
திருவடி பெற வேண்டும் வேறென்ன வேண்டும்

அவலப் பிறப்பொழிய வேண்டும் - அதற்கு வித்தாம்
அவமாயை அகல வேண்டும் வேறென்ன வேண்டும்?

தொல்லுலகில் நரரும் எல்லா உயிரும் சார்ந்த
சுகவாழ்வு வாழ வேண்டும் வேறென்ன வேண்டும்?

Jan 11, 2012

மாநில வாழ்வு பெறும் ஆனந்தம்

திரைப்படம் : அசோக் குமார்
பாடலாசிரியர் : பாபநாசம் சிவன்
இசை : பாபநாசம் சிவன்
பாடியவர் : எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர்

மாநில வாழ்வுபெறும் ஆனந்தம்
வானுலகோர் அறியார் என் கண்ணே

கானமுடன் எழில் மான்விழி மாதே - அபி
மானமும் அன்பும் கலந்திருந்தால் இந்த                (மாநில)

என்மன உண்மை நிலை நீஅறிய
எடுத்துரைக்கும் மௌனம் படைத்தனை அன்பே
உன்மனச் சம்மதம் உண்டோ இல்லையோ - நான்
உணர்ந்து மகிழ வெளிக்காட்ட லாகாதோ             (மாநில)

சீநக்கன்

திரைப்படம் : சிவகவி

குளிர்ந்த முகமன் இன்சொலும் கார்முகில்போல் கொடையும்
தெளிந்த அறிவும் நிறைபனியாய் அணிசீநக்கனை
விளிந்த பல்கலை வாணர் வந்தடைவதில் விந்தை என்னே!
அளிந்த பலாக்கனி ஈக்களை வாவென்று அழைப்பதுண்டோ?

ஸ்ரீ கல்யாண குண மகிபனே

திரைப்படம் : சிவகவி
பாடலாசிரியர் : பாபநாசம் சிவன்
பாடியவர் : எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர்

ஸ்ரீ கல்யாண குண மகிபனே
மோகன வார்கடம்பார் மார்பனே

ஸ்ரீ ராஜ வந்தன் மருகனே
முருகனே நின்ன சந்நியாசியாக வந்து
ஏக சாமான்ய மொழி புகன்றோனே

தேவ ராஜ குமாரி சாரங்க மாறா
யோகனே சாவேரி தனவே
சகல பூபாலன கருணாலய குமரவேலே

பொழுது விடிந்த துறங்குவதேன்

திரைப்படம் : சிவகவி
பாடலாசிரியர் : பாபநாசம் சிவன்
இசை : ஜி. இராமனாதன்

பொழுது விடிந்த துறங்குவதேன்
எழுவீர் எழுவீர் எல்லோரும்

கோபு விறகில்லையே குருவந்தால்
கோபம் கொள்வரே கோடரி எங்கே

உதத்தைத் தேய்க்க உளி எங்கே கோமளி
கோலம் போடுவதற்குள் நூறுமுறை அழைக்கிறாய்

செந்தளி என்றிடும் சந்தனம் வந்ததோ?
பூமாலை கட்ட இந்தப் புஷ்பங்கள் போதாது
பூஜைக்கு நேரமாச்சு போதும் போவோம்
சம்போகங் காதரா கௌரிம னோகரா

கடல், கல்வி

ஆம்... சொல்லு பா...!

சுப்பிரமணி, கவிதை வேணுமாம்.. கல்வி, கடல்-ங்கற தலைப்புல.

ஆ... (அதிர்ச்சி..), எப்ப வேணுமாம்.

இப்பவே வேணும், நாளைக்குப் பள்ளிக்கூடத்துல கவிதைப் போட்டியாம்.
எட்டு வரியில வேணுமாம்.

மரபுக்கவிதையா? புதுக்கவிதையா?

சின்ன புள்ள கேட்குது, பத்தாவது தான் படிக்குது. எதோ புரிய மாதிரி எழுதிக் கொடுப்பா...

சரி எழுதிட்டு கால்(call) பண்றேன்.

ஓகே பா... பை.

வீட்டில் வேறு ஒரு பிரச்சினை பற்றிய பேச்சு ஓடிக்கொண்டிருக்க, அரைகுறை மனத்தோடு சிந்திக்கத் தொடங்கினேன்.

கல்வி

உள்ளம் உயர்வுபட உலகம் விரலில்விழக்
கொள்ளும் செயல்யாவும் குறைவு ஏதுமின்றித்
திறமை வெளிக்கொணர்ந்து திண்மை உழைப்புயர்ந்து
சிறப்பு பெற்றிடுதல் சீர்மைக் கல்வியினால்
ஒருங்கமை மனம்பெறுதல் உயர்ந்த கல்வியினால்.


கடல்

நிலவளம் நன்மைபெற நீலவளம் தரும்கொடையே
கலைவளம் கவினுறவே கணக்கரிய பொருளீவாய்                 1

விண்ணீர் விரைந்துவந்து மண்ணீர் எனமாறும்
ஓயாத சுழற்சிக்கு உயரா தாரம்நீ                                                        2

இயலும் இவ்வுலகில் எவ்வகை விளைவுக்கும்
ஏது என்னென்றால் அழகிய கடல்நீதான்                                        3

உன்னுள் உள்ளவை எண்ணவும் கணக்கரிது
உன்னுள் உறைந்தவையால் உள்ளமும் கனத்துரிது.                4
               - தமிழகழ்வன் சுப்பிரமணி சேகர்.

Jan 4, 2012

வதனமே சந்திர பிம்பமோ?

பாடியவர் :  எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர்
பாடலாசிரியர் :  பாபநாசம் சிவன்
திரைப்படம் :  சிவகவி
இசை :  ஜி. ராமநாதன்
ஆண்டு :  1943

வதனமே சந்திர பிம்பமோ? மலர்ந்த சரோஜமோ?
மாறன் அம்போ? நீள் விழியோ? மதுர கானமோ?

மின்னும் மோகனக் கொடியிடையாள்
அன்னமோ மடப் பிடிநடையாள்
புன்னகைதவழ் பூங்கொடியாள்
புவன சுந்தரியோ?

வசந்தருது மன மோகனமே

பாடியவர் :  எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர், ஜெயலக்ஷ்மி
பாடலாசிரியர் :  பாபநாசம் சிவன்
திரைப்படம் :  சிவகவி
இசை :  ஜி. ராமநாதன்
ஆண்டு :  1943

வசந்தருது மன மோகனமே
மலர்ந்த மலரிதழ் மணம்கமழ் தென்றல்

மல்லிகைப் பூங்கொடி குந்தல வராளி
மொய்த்த மலர்நகை குலுங்க விளங்கும்

நகைப்பைத்தியம் யதுகுலாம் போதிலும்
நனவிலும் கனவிலும் இதே சிந்தையா?

சுருட்டிக் கொணர்ந்து கொடுத்தலுத்தாற் போலவே
சொல்லுக்குப் பஞ்சமில்லை கொஞ்சும் குயிலின் இசை

கவலையைத் தீர்ப்பது நாட்டியக் கலையே

பாடியவர்: எம்.கே. தியாகராஜ பாகவதர்
பாடலாசிரியர்: பாபநாசம் சிவன்
திரைப்படம்: சிவகவி
இசை: ஜி. ராமநாதன்
ஆண்டு: 1943

கவலையைத் தீர்ப்பது நாட்டியக் கலையே
கணிகையர் கண்களே மதன்விடும் வலையே

நவரசங்களிலும் சிங்காரமே தலையே
நளின நடையழகுக் கீடெங்கும் இல்லையே

புஜமிரண்டும் மூங்கில் தளர்நடை அஞ்சி
புருவம் இடையுடலும் வளையுமே கெஞ்சி
ரசிகத் தன்மையில் கைதேர்ந்தவள் வஞ்சி
ராகத்தில் சிறந்தது நாட்டக் குறிஞ்சி

கூத்தாள் முகத்திரண்டு கூர்வேலாம்

திரைப்படம் : சிவகவி

கூத்தாள் முகத்திரண்டு கூர்வேலாம்; கூத்தாள்தன்
மூத்தாள் முகத்தில் முழுநீலம் - மூத்தாள்தன்
அன்னை முகத்தில் அரவிந்தம்; அன்னைதன்
அன்னை முகத்திரண்(டு) அம்பு

காளமேகப் புலவர் பாடியது

கூத்தாள் விழிகள்நெடும் கூர்வேலாம்; கூத்தாள்தன்
மூத்தாள் விழிகள் முழுநீலம்; - மூத்தாள்தன்
ஆத்தாள் விழிகள் அரவிந்தம்; ஆத்தாள்தன்
ஆத்தாள் விழிகளிரண்(டு) அம்பு.

Jan 3, 2012

உயிரினமும் உயிரில்லினமும்

மனிதன் என்பவன் யாவன்? மனிதம் என்பது யாது?
உயிரினமாகவும் உயிரில்லினமாகவும் கருதுவதற்கான ஏது எது?

வெவ்வேறு பண்புகளைக் கொண்ட ஒவ்வொரு பொருளும் தனிமமாகவோ அல்லது சேர்ந்த ஒரு மூலக்கூறாகவோ இணைந்து, ஏற்பட்ட பொருட்கள், வெவ்வேறு நிலைகளின்கீழ் வெவ்வேறு மாற்றங்கள் பெற்ற, ஒரு பொருளாய் உருவாவதுதான் உயிரினமும் உயிரில்லினமும்.

இயற்கையின் பார்வையில் மனிதனும் ஒரு வேதிப்பொருள்தான். அஃதாவது உயிரில்லினம். மனிதனின் பார்வையில், மற்றப் பொருட்களின்றும் மிகவும் வேறுபட்டு, மிகவும் உயர்ந்துள்ளதோர் உயிரினம்.

யார் கண்டார்? இயந்திர மனிதர்களை உருவாக்கத் தெரிந்த மனிதனுக்கு, இயற்கை மனிதர்களைச் செயற்கையாய் உருவாக்கத் தெரியாமலா போய்விடும்? இங்கு நான் குறிப்பிடுவது, அடிப்படை மூலக்கூறாகிய ஒரு 'செல்'லிலிருந்து, உயிரினம் தோற்றுவிக்கப்படும் முறையன்று; முற்றிலும் வேதி மூலக்கூறுகளை எவ்வெவ்வளவு தேவையோ அவ்வவ்வளவில் அமைத்து, முற்றிலும் செயற்கையாய் உயிரினம் தோற்றுவிக்கப்படும் முறையை.  இங்ஙனம் உருவாக்கிய பின், ஆயுட்காலங்களையும் நியமிக்கலாம்.

ஞான பண்டிதா முருகா பால குமரனே

ஞான பண்டிதா முருகா பால குமரனே
உருகி வேண்டினோம் முருகா உந்தன் அருள்கொடு
விழிதிறக்குமே முருகா ஒளிபிறக்குமே
வலிபறக்குமே முருகா வழிகிடைக்குமே

வேலெடுத்தவன் முருகன் வினையறுப்பவன்
கால்பிடிப்பவர் கவலைக் களையெடுப்பவன்
நீயிருக்கையில் இந்த நிலையும் நியாயமோ
தாயிருக்கையில் பிள்ளை தவறி வீழுமோ

பால்கொடுத்தவள் முருகா பாசம் கேட்கிறாள்
பாலகா குகா மடியில் சேர்க்கப் பார்க்கிறாள்
அன்பு சிவனவன் முருகா கோபம் கொள்கிறான்
நீல கண்டனின் மகனே நியலில் சேரவா

பிறைகள் இல்லையேல் முருகா நிலவு ஏதடா 
குறைகள் உள்ளது மனித உறவு தானடா
நிறைந்து வையுமென் நெஞ்சம் முழுதும் நீயடா  
நீஎன் வாழ்வினை நிலையாய் ஒன்று சேரடா  

காற்று மண்டலம் கந்தன் கான மண்டபம்  
ஏற்றுக் கொள்ளடா எந்தாய் இளைய வள்தவம்
காற்று வெள்ளமாய் உந்தன் காலில் விழுகிறேன்  
போற்றும் தெய்வமே புனிதா புரிந்து கொள்ளடா

Jan 2, 2012

உள்ளம்

உள்ளம் உள்ளுவது உயர்வானதாய் இருக்கட்டும். உள்ளும் உள்ளத்து எண்ணத்தின் அளவு யாது? உள்ளுவோரின் உணர்வினூடே உறைந்த அளவே உள்ளலின் அளவு.
இறைவன் இருப்பதாய் எண்ணிக் கொள்வான் உள்ளம், ‘இறைவன் செயலால் இயன்ற இவ்வுலகம், இறைவன் விதித்த விதியின்படியே இயங்கும், மயங்கும்’ என இயல்பாய் எண்ணும். இறைவன் யார்? என்பான், இயன்ற அளவே எண்ணி, ‘இயற்கையின் வசமாய் இயல்பின்படியால் எதுவும் இயங்கும்’ என எண்ணுவான். இறைவன் இல்லை என்பான், இருக்கும் அறிவின்பொருட்டு, ‘இஃது இயன்றது, இதனால் இஃது இயலும்’ என்பான். எண்ணம் எதுவாயினும், எண்ணத்தின் அளவு போற்றத்தக்கது. இயல்பில் எண்ணத்தின் அளவை, எண்ணிச் சொல்லலாகாது. ஒப்புமை கொண்டே அளக்க இயலும்.

‘சாகும் நாள் தெரியின், வாழும் நாள் நரகம்’ என வழக்குள்ளது. 2012-ஆம் ஆண்டின் பிறப்பில், இதுவும் உண்மை என எண்ணும் உள்ளம், ஆசைகளே அடைக்கலம் எனப் புகுந்த நெஞ்சம், கலக்கங்களுடனே கழிக்க வேண்டியதுதான். 'எது நடந்தாலும் எனக்கென்ன கவலை? இருக்கும் வரையில் இயல்பாய் வாழ்வேன், இன்பமோ துன்பமோ எனக்கில்லை' என்ற உள்ளம் நிம்மதியோடு வாழும். இன்னும் ஓர் உள்ளம், இன்னும் ஒருபடி மேற்சென்று, 'இயற்கைச் சீரழிவில் சிக்கி, இன்னும் வேகமாய் நிம்மதி இழந்துகொண்டிருக்கும் இப்பூமித்தாய் புதுப்பொலிவு பெறவோ, இன்னொரு பூமி எங்கோ உருவெடுக்கவோ, உருவெடுத்து உயிரினமும், உயிரில்லினமும் மறுசுழற்சி பெறவோ, இயற்கையின் இயல்போ அல்லது இறைவனின் எண்ணமோ' என எண்ணும் உள்ளம், 'இவ்வுலகம் மறைந்து போயினும், சிறுபகுதி சிதைந்து போயினும் நன்றுதான்' என எண்ணும். இறைபொருள், அதனுள் உறைபொருள், மற்றவர்க்கு மறைபொருள் என்பதன் எண்ணங்களை, அவ்விறைபொருள் தவிர அடுத்த பொருளுக்கு எங்ஙனம் எட்டும்?